Th10.5/ฉากจบของเทนชิ

From Touhou Patch Center
Jump to: navigation, search
This page is a translated version of a page Th105/Tenshi's Endings and the translation is 100% complete.

Other languages:German 100% • ‎English 100% • ‎Spanish 6% • ‎French 100% • ‎Indonesian 12% • ‎Japanese 100% • ‎Korean 100% • ‎Russian 100% • ‎Swedish 100% • ‎Thai 100% • ‎Vietnamese 94%

บทแปลภาษาไทย (ส่วนใหญ่) จัดทำโดย Sabrekun (เซเบอร์คุง) http://sabrekun.blogspot.com

Gnome-colors-gtk-edit.svg data/scenario/tenshi/ed.cv0.jdiff


 

อุโฉวเทน (สวรรค์ชั้นสูงสุด)

ส่วนหนึ่งในพื้นที่ของสวรรค์อันเป็นที่อาศัยของเทวดา

ที่แห่งนี้มีดอกไม้ที่งดงาม, เสียงเพลงที่ไพเราะ และเหล้าที่แสนอร่อย

 

แม้เต้นรำต่อเนื่องจนลืมวันลืมเวลาก็ไม่เป็นไร@

ดื่มเหล้าต่อเนื่องจนเพลียหลับไปก็ไม่เป็นไร@

โลกแบบนี้มีอยู่ที่เหนือเมฆนั่นเอง

 

ซุยกะ 「สุดท้ายแล้ว, ขนาดให้ทุกคนมารวมตัวกันก็ยังไม่ไหวสิน้า~@

    น่าสมเพชจังน้า」@

เทนชิ 「แต่ว่าเธอออมมือใช่มั้ยล่ะ ? เฉพาะเรื่องนั้นแหละที่อภัยให้ไม่ได้」

 

ซุยกะ 「ก็แหม, คนที่มีความแค้นกับเธอมีอยู่ตั้งเยอะนี่น้า@

    จะให้ฉันทำลายโอกาสล้างแค้นนั้นก็ไม่ได้ซะด้วย」@

เทนชิ 「แล้วโอกาสที่ฉันจะได้ล้างแค้นบ้าง มันไปอยู่ที่ไหนซะล่ะ」

 

อลิส 「ที่ยิ่งไปกว่านั้นก็คือ เธอแข็งแกร่งจริงๆนะคะ@

    แต่ว่า, แผ่นดินไหวเนี่ยมันสามารถควบคุมสถานที่ต่อสู้ได้ไม่ใช่เหรอ ?」 @

เทนชิ 「แต่ว่านะ, ถึงไม่เกิดแผ่นดินไหวขึ้น ก็ไม่คิดว่าจะแพ้เธอหรอกนะ」

 

แพชูลี่ 「คราวนี้สู้กันใน Home Ground ของเธอก็เลยแพ้น่ะนะ,

    ถ้าสู้กันที่ห้องสมุดของฉันจะเป็นยังไงนะ... ...」@

มาริสะ 「หนังสือในชั้นมันคงถล่มลงมาทับจนจมมิดเลยล่ะมั้ง」

 

มาริสะ 「แผ่นดินไหวตอนที่ห้องรกไม่เป็นระเบียบน่ะมันน่ากลัวน้า」@

เทนชิ 「ไม่หรอก, โดยสรุปรวบยอดแล้วไม่อาจพูดอย่างนั้นได้ค่ะ

    เพราะหากไม่มีสิ่งของอะไรเลย ก็เท่ากับว่าไม่มีวิธีหลบเลี่ยงของที่จะตกลงมาค่ะ」

 

มาริสะ 「งั้นหรอกเหรอ ?

    งั้นไม่ต้องจัดห้องแล้วก็ได้ใช่มะ ?」@

ซาคุยะ 「ไม่นะ, คิดว่าทำเอาไว้จะดีกว่าค่ะ」

 

เรย์มุ 「ที่สำคัญกว่าคือ, ตรงไหนที่มันเป็นงานฉลองรำลึกการเริ่มก่อสร้างกันเนี่ย     นี่มันก็แค่งานเลี้ยงธรรมดานี่นา」

 

ซุยกะ 「ถ้าไม่อ่านให้ลึกซึ้งถึงความหมายที่ซ่อนอยู่ในงานเลี้ยง,

    ถึงมีชีวิตอยู่ต่อไปก็ไม่สนุกหรอกนะ ?」@

ยูยูโกะ 「... ...ที่ยิ่งกว่านั้นคือ ของกินที่นี่มันพื้นๆเหลือเกินนะ」

 

เทนชิ 「ใช่, สวรรค์น่ะไม่ค่อยมีอะไรเกี่ยวกับของกินน่ะน้า@

    อย่างมาก, ก็แค่กินลูกท้อที่อยู่บนหัวเท่านั้นแหละ」@

ซาคุยะ 「กะแล้วว่าต้องเป็นอย่างนี้, ก็เลยเอาปลาที่ตกได้ระหว่างทางตอนปีนเขามาด้วยค่ะ」

 

มาริสะ 「รอบคอบอะไรอย่างนี้」@

อลิส 「เฮ้ย, ปลาดุกตัวใหญ่ขนาดนี้ ?@

    มันจะไปจับได้ระหว่างทางปีนเขาได้ยังไงกันล่ะ, แค่แบกจากบ้านขึ้นมาล่ะสิ」

 

ซาคุยะ 「ลองทำอาหารเกี่ยวกับปลาดุกดูดีมั้ย ?」@

ซุยกะ 「เอาเลยเอาเลย」@

เทนชิ 「ปลาดุกเนี่ยมันจะอร่อยเหรอ ?」

 

ทุกคนดื่มกินกันยันเช้าด้วยอาหารของซาคุยะกับเหล้าของซุยกะ

งานเลี้ยงของสวรรค์ไม่ใช่สิ่งที่จะครึกครื้นได้ถึงขนาดนี้

เทนชิรู้สึกว่าเป็นหนึ่งวันที่ไม่มีเบื่อ ซึ่งเธอไม่ได้พบเจอมานาน

 

ซุยกะตั้งใจจะอยู่บนสวรรค์ไปอีกนานเท่าไหร่กันแน่นะ มีเพียงเรื่องนี้ที่เทนชิยังคงเป็นห่วงอยู่นิดหน่อยเท่านั้น