Th10.5/ฉากจบของแพชูลี่

From Touhou Patch Center
Jump to: navigation, search
This page is a translated version of a page Th105/Patchouli's Endings and the translation is 100% complete.

Other languages:German 100% • ‎English 100% • ‎Spanish 7% • ‎French 100% • ‎Indonesian 13% • ‎Japanese 100% • ‎Korean 100% • ‎Russian 100% • ‎Swedish 100% • ‎Thai 100%

บทแปลภาษาไทย (ส่วนใหญ่) จัดทำโดย Sabrekun (เซเบอร์คุง) http://sabrekun.blogspot.com

Gnome-colors-gtk-edit.svg data/scenario/patchouli/ed.cv0.jdiff


 

คฤหาสน์มารแดงในฤดูร้อน@

คฤหาสน์ของปิศาจที่ตั้งอยู่ริมทะเลสาบ@

บริเวณรอบคฤหาสน์ถูกปกคลุมด้วยหมอกหนา, กลายเป็นฤดูร้อนที่อุณหภูมิไม่สูงขึ้นซะอย่างนั้น

 

หลังจากที่เธอกลับมาก็ผ่านไปหลายวันแล้ว แต่จนถึงตอนนี้ ความผิดปกติของสภาพอากาศก็ยังไม่หายไป@

บางทีแค่โค่นยักษ์ตนนั้นอาจจะไม่เพียงพอ@

หรือว่าบางที, ความจริงแล้วนี่อาจเป็นแค่ปรากฏการณ์ธรรมชาติงั้นหรือ

 

แพชูลี่ 「...นี่ไงล่ะ...@     นี่คือสิ่งที่ริวกูวโนะทสึไคเมื่อตอนนั้นเคยพูดเอาไว้」

 

หนังสือในมือเธอได้เขียนถึง สัญญาณบ่งชี้ก่อนเกิดแผ่นดินไหว

กล่าวคือ ปรากฏการณ์ประหลาดหลายอย่างที่จะเกิดขึ้นก่อนที่จะเกิดแผ่นดินไหว

อาทิเช่น 『ปลาดุกแตกตื่น』 หรือ 『ปลาเกยฝั่ง』

 

แพชูลี่ 「『มักพบเห็นว่าเมฆมีสีผิดปกติ』@

    『ริวกูวโนะทสึไคปรากฏตัว』@

    อย่างนี้นี่เอง... ...」

 

แพชูลี่ 「ที่เหลือก็คือ เรื่องที่ว่าทำไมลักษณะนิสัยของสิ่งมีชีวิตถึงถูกดูดออกไปสินะ... ...@     แต่ไม่ว่าจะคิดยังไงก็นึกออกแค่ว่า มีใครบางคนเป็นคนทำ」

 

ซาคุยะ 「ท่านแพชูลี่@     ปลอดภัยรึเปล่าคะ !?」

 

แพชูลี่ 「มีอะไรเหรอ ? รีบร้อนขนาดนั้น」@ ซาคุยะ 「คือ ได้ยินมาว่าในระหว่างที่ฉันไม่อยู่บ้านได้เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ขึ้นน่ะค่ะ」

 

แพชูลี่ 「... ...แผ่นดินไหว...ครั้งใหญ่... ...?」@

ซาคุยะ 「ศาลเจ้าพังพินาศไปแล้วค่ะ

    ส่วนคฤหาสน์มารแดงนี้ เท่าที่ตรวจสอบดูในตอนนี้ยังไม่พบว่ามีความเสียหายค่ะ」

 

แพชูลี่ 「ไม่รู้สึกตัวเลยสักนิดนะ@

    มีเรื่องอย่างนั้นเกิดขึ้นด้วยเหรอ ?」@

ซาคุยะ 「ตอนนั้นคงกำลังมีสมาธิเต็มที่เลยสินะคะ... ...กำลังตรวจสอบอะไรอยู่เหรอคะ ?」

 

แพชูลี่ 「อ๊ะ, เอ่อ, เกี่ยวกับแผ่นดินไหวนิดหน่อยน่ะ」@

ซาคุยะ 「คะ ? แต่เมื่อกี้บอกว่าไม่รู้สึกตัวถึงแผ่นดินไหว.. ...」@

แพชูลี่ 「แบบว่า, บังเอิญน่ะ, บังเอิญแน่ๆ」

 

แพชูลี่ยังไม่ลืมคำพูดที่ได้ยินจากการต่อสู้ครั้งก่อน

『ยกตัวอย่างเช่นศาลเจ้าพังทลายนี่ก็ไม่ถือว่าช้าเกินไปใช่มั้ย ?』

เธอจึงมั่นใจแล้วว่าตนเองเข้าใจผิดเกี่ยวกับตัวคนร้ายไปเสียแล้ว

 

ถ้าอย่างนั้น, ทำไมยักษ์ตนนั้นจึงไปอยู่บนสวรรค์ได้ล่ะ

ตัวเธอซึ่งไม่ว่ายังไงก็ยังยอมรับไม่ได้, จึงออกคำสั่งแก่ซาคุยะไปว่า

『จงไปทำให้มิโกะนั่นมุ่งหน้าสู่เหนือเมฆาซะ』