โทโฮ12.5/คอมเม้นต์ภารกิจของอายะ

From Touhou Patch Center
Jump to: navigation, search
This page is a translated version of a page Th125/Aya's mission comments and the translation is 100% complete.

Other languages:German 96% • ‎English 98% • ‎Troll translations 6% • ‎Spanish 19% • ‎Latin American Spanish 94% • ‎Japanese 100% • ‎Korean 100% • ‎Portuguese 100% • ‎Russian 100% • ‎Thai 100% • ‎Vietnamese 100% • ‎Simplified Chinese 100%

บทแปลภาษาไทย (ส่วนใหญ่) จัดทำโดย Sabrekun (เซเบอร์คุง) http://sabrekun.blogspot.com

Gnome-colors-gtk-edit.svg missions.js
Mission Comment
Special Comments
Mission locked

ที่นี่ไม่ทำให้รู้สึกอยากไปเยี่ยมเยียนเลย ไม่น่าจะมีเรื่องน่าสนใจอะไรซะด้วยสิ

No photos

แถวนี้ท่าทางจะมีเรื่องน่าสนใจเกิดขึ้นนะ

Low score

อื---ม, จำนวนภาพมันก็เพียงพอแล้วอ่ะนะ... ... แต่อยากถ่ายภาพที่มันใช้งานได้มากกว่านี้หน่อยจังเลย ภาพถ่ายระดับนี้ใช้เขียนบทความที่น่าสนใจไม่ได้หรอก

Low photos

ทำไมถึงถ่ายไปก็ไม่รู้แต่ก็ถ่ายไปแล้วน่ะน้า ถ้าไม่รวบรวมภาพถ่ายให้ได้มากกว่านี้อีกหน่อยก็เขียนบทความไม่ได้แฮะ

Level 1
Scene 1

เจอเทพเจ้าแห่งความอุดมสมบูรณ์กำลังเตร็ดเตร่อยู่แแถวนั้นพอดี ก็เลยลองฝึกถ่ายภาพดูน่ะค่ะ ถ้าสภาพของกล้องแย่ลงก็คงต้องฝึกเพิ่มอีกล่ะมั้งนะ

Scene 2

พอใช้เป็นคู่ซ้อมก็ถูกเล่นงานเข้าให้ค่ะ ต้องโกรธสวนไปสินะคะ ช่วงนี้เทพเจ้าโมโหง่ายแบบนี้ก็แย่สิคะ

Scene 3

ใบไม้ร่วงจะร่ายรำเมื่อเขย่าต้นไม้ค่ะ เทพเจ้าแห่งใบไม้ร่วงองค์นี้ทำการกะเทาะเปลือกต้นไม้ โดยการพุ่งชนต้นไม้อย่างรุนแรงแบบนี้สินะคะ

Scene 4

ปีนี้ก็ถึงฤดูแห่งเทศกาลเก็บเกี่ยวอย่างรุนแรงแล้วสินะ เก็บเกี่ยวอะไรแล้วฉลองอะไรกันนะ ? ก็ต้องไอ้นั่นสินะ ? มนุษย์สินะ ?

Scene 5

สายลมส่งท้ายใบไม้ร่วงนี่เย็นจังเลยนะคะ ฉันถ่ายภาพตอนสายลมนั่นพัดใบไม้ร่วงให้ปลิวไสวเรียบร้อยแล้ว, แต่ไม่น่าจะเอาไปทำเป็นข่าวได้เลยน้า เอาเถอะ, ยังไงเสียคนที่ทำให้ลมพัดก็คือฉันเองน่ะนะ

Scene 6

อ๊ะ, เทพเจ้าก็เปิดร้านมันเผาเหมือนกันแฮะ หากพูดถึงฤดูใบไม้ร่วงยังไงมันก็ต้องมันเผานี่ล่ะค่ะ โนะกุนิ โซวคัน ช่างเป็นคนที่ยิ่งใหญ่จริงๆเลยน้า

Level 2
Scene 1

ท่านที่มีชื่อเสียงเรื่องความอิจฉาริษยาจนแทบคลั่งสินะคะ ช่วงนี้ชักเริ่มคิดแล้วว่า ความอิจฉาริษยาของท่านผู้นี้เป็นของจริง ไม่ใช่การแสดงละคร

Scene 2

นักข่าวหนังสือพิมพ์จะได้สัมผัสกับด้านมืดของผู้อื่นเป็นบางครั้งค่ะ หนึ่งในนั้นก็คือตุ๊กตาฮินะล่องน้ำที่ถูกรังเกียจค่ะ อยากลองท้าทายโดยไม่ต้องกังวลว่าจะเกิดปัญหาเพราะงานเขียนของตัวเองจังเลยค่ะ !

Scene 3

ระเบิดแห่งความอิจฉาริษยาสินะคะ ! Histeria จนความคิดระเบิดออกมาเนี่ยไม่เคยได้ยินเลยค่ะ หรือว่าจะเป็นโรคหัวใจแบบหนึ่งกันนะ... ...?

Scene 4

แม่น้ำมิโซะกิคือแม่น้ำที่มนุษย์ใช้ชำระล้างมลทินค่ะ แบบนี้ไอ้นั่น(มลทิน)ก็คงกองทับถมกันที่ก้นแม่น้ำสินะค้า สกปรกจริงๆเลยน้า

Scene 5

ตายจริง, ถ้าเพลิงริษยางดงามขนาดนี้ ลองอิจฉาริษยาบ้างเป็นครั้งคราวก็คงไม่เลวนัก ว่าแต่, ทำยังไงถึงจะอิจฉาริษยาได้ล่ะคะเนี่ย

Scene 6

เสี่ยงเซียมซีแล้วพบว่ามีเคราะห์ค่ะ สรุปว่าได้รับเคราะห์มาจริงๆด้วยสิน้า เวลาอย่างนี้ต้องเสี่ยงเซียมซีไปเรื่อยๆจนกว่าจะเจอ มหาลาภ สินะคะ

Level 3
Scene 1

แมงมุมดินสินะคะ แข็งแรง คล่องแคล่ว และเชี่ยวชาญด้านการก่อสร้างเป็นพิเศษ เลยเชิญมาบ่อยๆค่ะ พอได้ทำความรู้จักกับโยวไคแบบนี้มากขึ้นก็สะดวกดีนะคะ

Scene 2

กำลังเหวี่ยงร่มเชยๆนั่นไปรอบๆเลยล่ะค่ะ เกิดเรื่องน่าสนุกขึ้นรึไงกันนะ ? ไม่เข้าใจความคิดของผีร่มอายุน้อยในยุคนี้เลยค่า

Scene 3

โอ๊ะ, ถังตกล่ะ พอมองอย่างนี้แล้วก็พบว่าเป็นโยวไคที่ป่าเถื่อนน่าดูเลยนะคะ แต่การที่จ้องรอจากที่มืดไปเรื่อยๆจนกว่าจะมีมนุษย์เดินผ่านมาน่ะ มันพื้นๆไปหน่อยค่ะ

Scene 4

ประสบความสำเร็จในการถ่ายภาพชั่วพริบตาตอนยิงใยแข็งออกมาค่ะ แม้จะเส้นเล็กแต่ก็ถูกใช้ในการก่อสร้างด้วยนะคะ ดูเหมือนจะขาดด้วยเงื่อนไขพิเศษเท่านั้น, มันเป็นเงื่อนไขแบบไหนกันนะ

Scene 5

รุ้งที่งดงามโผล่มาแล้วค่ะ ! ดูเหมือนว่ารุ้งจะเป็นรูปแบบหนึ่งของท่านเทพมังกร แต่ยังไงก็เป็นตัวตนที่น่ามหัศจรรย์อยู่ดีค่ะ มีความสามารถในการก่อให้เกิดปรากฏการณ์ที่งดงามล่ะมั้งนะ ?

Scene 6

ถูกจู่โจมอย่างจริงจังเข้าจนได้ค่ะ เธอเป็นโยวไคที่มีข้อมูลน้อย ก็เลยอยากเก็บข้อมูลให้ละเอียดกว่านี้ แต่อาละวาดแบบนี้ก็ลำบากนิดหน่อยนะค้า

Scene 7

คาบาคิโคมาฉิ คือแมงมุมที่มีพิษถึงตาย ซึ่งพบได้น้อย และอาศัยในประเทศนี้ เป็นแมงมุมประหลาดที่ตัวแม่จะยอมให้ลูกกินร่างของตัวเอง... แต่บทความที่จริงจังแบบนั้น, คงไม่มีใครอยากอ่านสินะคะ

Scene 8

ถ้าบินไปบนท้องฟ้าเหนือหมู่บ้านในวันฝนตก ก็จะเห็นคนมากมายเดินถือร่มกันค่ะ แบบนั้นมันไร้การป้องกันตัวไปหน่อยนะคะ ไม่มีทางรู้เลยว่าจะมีอะไรจู่โจมมาจากทางอากาศ---, เช่น มิโกะ เป็นต้น

Level 4
Scene 1

ถ่ายภาพกัปปะที่กำลังเล่นอยู่ที่ริมแม่น้ำได้ค่ะ ตอนที่รู้สึกว่าการออกไปหาข่าวเป็นเรื่องยุ่งยาก, ลองออกมาหาข่าวในที่ใกล้ตัวแบบนี้ก็สบายดีเหมือนกันค่ะ

Scene 2

เทนกุหมาป่าขาว ซึ่งทำหน้าที่เป็นยามเฝ้าภูเขา ลองมาตรวจสอบดูว่าทำงานเรียบร้อยดีรึเปล่าน่ะค่ะ ถึงแม้ว่าถ้าถูกเจอตัวแล้วจะเกิดการทะเลาะกันได้ง่ายก็เถอะ... ...

Scene 3

ถ่ายรูปกัปปะที่กำลังเล่นน้ำมาค่ะ เห็นเล่นน้ำอย่างไร้เดียงสาแบบนี้, บางครั้งถ้าดูให้ดีจะพบว่ากำลังทำให้มนุษย์จมน้ำอยู่ค่ะ อ๊า--- น่ากลัวชะมัด

Scene 4

ถูกกัดอย่างที่คิดเลยค่ะ ยัยนี่เชื่อฟังท่านโอโอเทนกุดี, แต่กลับดูแคลนเทนกุอีกาอย่างพวกฉัน มีแนวคิดของตัวเองสินะค้า, ฮึ่มฮึ่ม

Scene 5

นี่คือการอาบน้ำอย่างมีชีวิตชีวาของกัปปะสินะคะ เคยคิดอยู่ว่าแบบนี้มันแกล้งกันนี่นา แต่ไม่ใช่หรอกค่ะ ถ้าเจอกัปปะก็โดนสาดน้ำอย่างเต็มที่ไปเลยค่ะ

Scene 6

อุตส่าห์มาหาข้อมูลทั้งที, ถึงจะเป็นพวกเดียวกันแต่ก็ขอให้แสดงวิธีขับไล่ผู้บุกรุกให้ดูค่ะ เธอใช้ท่าที่ทำให้ตัวเล็กๆของเธอดูใหญ่ขึ้น, ยอดไปเลยนะคะ ! อยากให้เฝ้ายามไปตลอดนับแต่นี้เป็นต้นไปเลยค่ะ

Scene 7

ชิริโคะดามะที่เหม็นจนจมูกเบี้ยวนั่น, พอตากแห้งแล้วก็ไม่เหม็นจนเกินไปคะ ที่ยิ่งไปกว่านั้นคือจำนวนชิริโคะดามะที่มากมายขนาดนี้... ... ต้องสังเวยมนุษย์ไปกี่คนกันนะ, ฉันไม่เคยเลิกสงสัยเลยล่ะค่ะ

Level 5
Scene 1

เอ๊ะ ? เจอโยวไคที่ไม่ค่อยได้พบเห็นสักเท่าไหร่ค่ะ ดูเหมือนแม่ชี, แต่ที่จริงเป็นนักบวชของวัดที่อยู่ในหมู่บ้านสินะคะ ? รู้สึกอยากลองสะกดรอยตามไปเก็บข้อมูลขึ้นมาแล้วค่ะ

Scene 2

ผีเรือสินะคะ ท่าทางจะเบื่อเพราะในเกนโซวเคียวไม่ค่อยมีโอกาสให้ได้ใช้เรือค่ะ ถ้าไปอาศัยอยู่ในแม่น้ำซันสึคงจะจมเรือได้มากเท่าที่ต้องการเลยล่ะมั้ง

Scene 3

อ๊า---, มือขนาดใหญ่นี่ ! เป็นมิโคชินิวโดวเหรอคะ...... พอได้เจอโยวไคยุคโบราณแล้วสำนึกรักสามัคคีก็ตื่นขึ้นมาเลยค่ะ เกนโซวเคียวเป็นสวนสวรรค์ของพวกฉันจริงๆค่ะ แต่ถ้าโดนต่อยเข้าคงเจ็บน่าดูเลยนะคะ......

Scene 4

เพิ่งเคยเห็นสมอเป็นครั้งแรกค่ะ, เป็นตะขอตกปลาที่ใหญ่น่าดูเลยนะคะ เคยคิดว่าคงเอาไว้ใช้ตกปลาที่ตัวใหญ่มากๆ, แต่ดูเหมือนว่าจริงๆแล้วจะไม่ได้มีไว้ใช้ตกปลาสินะคะ คุณบอกว่า เอาไว้ใช้ตกปฐพี งั้นเหรอคะ

Scene 5

ออกมาแล้วค่ะ, รูปลักษณ์ที่แท้จริงของนักพรต ! มีกฎเหล็กที่ว่า ต่อให้นักพรตโผล่มาก็ห้ามแหงนมอง แต่ฉันเป็นนักข่าวหนังสือพิมพ์ค่ะ ไม่มีทางยอมจำนนให้แก่แรงกดดันแค่นี้หรอกค่ะ !

Scene 6

ทำอย่างนี้ให้น้ำเข้าไปในเรือสินะคะ สะดวกดีนะคะเนี่ย คิดว่ามีประโยชน์ในยามเย็นของฤดูร้อน หรือไม่ก็พวกทุ่งกว้างๆน่ะค่ะ

Scene 7

หากแหงนหน้ามองมิโคชินิวโดว, ก็จะถูกโจมตีจริงๆด้วยนะคะ--- เพราะมีกฎเหล็กที่ว่า ห้ามแหงนมองนักพรต นั่นเองค่ะ ต้นเหตุของกฎเหล็กนั่นก็คือ ที่จริงแล้วคุณนักพรตเขาขี้อายน่ะค่ะ

Scene 8

ลอยไม่ขึ้นสินะคะ ! พวกที่จมน้ำตายกลายเป็นผีเนี่ย รู้สึกได้ถึงพลังงานที่ไม่อาจวัดค่าได้จากเงาของโศกนาฏกรรมลักษณะนี้ค่ะ ทุกทีเอาแต่เขียนบทความเบาสมอง, นานๆทีก็เลยนึกอยากลองเขียนบทความชวนหดหู่บ้างล่ะมั้ง

Level 6
Scene 1

ยักษ์แห่งใต้พิภพสินะคะ เหล่ายักษ์ทุกคนได้เกษียณตัวเองไปอยู่ที่โลกใต้พิภพ, ระหว่างนั้นพวกฉันเหล่าเทนกุก็รับฝากภูเขาโยวไคเอาไว้ค่ะจริงๆนะ

Scene 2

ยักษ์อิบุคิค่ะ หลังจากปรากฏตัวบนพื้นพิภพแล้วก็ไม่รู้ว่าไปอยู่ที่ไหนกันแน่ ถ้าจัดหาที่อยู่ที่เหมาะสมให้จะยอมไปอยู่แต่โดยดีมั้ยน้า---

Scene 3

ถ่ายภาพพลังมหัศจรรย์ของยักษ์ได้ค่ะ แค่ชูมือขึ้นก็ก่อให้เกิดความร้อนแบบนี้ขึ้นมาได้แล้วสินะคะ แบบนี้สามารถเผาหมู่บ้านได้หนึ่งหรือสองแห่งให้เป็นจุลได้ในพริบตาเลยนะคะเนี่ย

Scene 4

ยักษ์จิ๋วผุดขึ้นมาเพียบเลยค่ะ บังคับยักษ์ตัวจิ๋วพวกนี้ทั้งหมดให้เคลื่อนไหวได้ราวกับเป็นมือเท้าของตัวเองเลยน้า ถ้าไปโดนแต่ละตัวเข้านี่จะเจ็บขนาดไหนกันน้า

Scene 5

ออกมาแล้วค่ะ, พลังจอมปลอมของยักษ์ค่ะ เป็นการใช้พลังปริศนาที่ไม่รู้ว่าคืออะไรกันแน่ แต่ในฐานะนักข่าวหนังสือพิมพ์ ก็อยากจะพูดว่า, ไม่กล่าวถึงสิ่งเหนือธรรมชาติ, อยู่หรอกนะคะ......

Scene 6

พวกยักษ์เนี่ยแค่ถอนหายใจหนึ่งครั้งก็จัดว่าเป็นสิ่งที่น่าทึ่งแล้วค่ะ พอดูรูปก็พบว่ามันขาวโพลนไปหมดจนไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไรเลยค่ะ แถมยังเหม็นเหล้าเสียด้วยสิ

Scene 7

งานประลองส่งเสียงดังค่ะ, เรื่องเสียงดังเนี่ยไม่มีใครเทียบยักษ์ได้เลยนะคะ เสียงดังเกินไปจนต้นไม้ที่อยู่รอบๆหักโค่นไปหมดอย่างง่ายดายเลยค่ะ Catastrophe (หายนะ) เดินได้ชัดๆเลยนะคะเนี่ย

Scene 8

ในที่สุดก็ประสบความสำเร็จในการถ่ายภาพนิสัยที่แท้จริงของ King of สัตว์ประหลาดค่ะ ! ต้องขอยกย่องนับถือท่าทางของยักษ์ที่ไม่สนใจใยดีต่อสิ่งเล็กๆน้อยๆเลยล่ะค่ะ แต่ว่า, แต่ภาพที่ถ่ายมาได้มันไม่ชัดยังไงก็ไม่รู้... ...

Level 7
Scene 1

เสือภูตที่ทำท่าว่าเป็นบิชามอนเทนสินะคะ เป็นตัวอย่างที่ดีว่า ต่อให้เป็นโยวไค ถ้าเอาจริงเอาจังก็ได้รับศรัทธาเช่นกัน เทนกุเองก็มีบางคนที่กลายเป็นเทพเจ้าเหมือนกัน

Scene 2

หนูออกมาแล้วค่ะ ตัวเล็ก ฉลาดแกมโกง และไม่มีสุขอนามัย เหมือนจะนำโรคอะไรสักอย่างเสียด้วยสิ, ต้องกำจัดให้เรียบร้อยสินะคะ

Scene 3

เสือภูตที่หิวโหยค่ะ, จับภาพชั่วพริบตาที่แสดงความเป็นธรรมชาติออกมาได้ค่ะ เป็นสัตว์จริงๆนั่นล่ะน้า--- คนที่คิดจะประลองความเร็วกับเทนกุเนี่ย มีแต่คนโง่นะคะ

Scene 4

เห็นบอกว่า Dowsing ได้เลยขอให้แสดงให้ดูค่ะ ก็ยังนึกอยู่ว่า Dowsing มันคืออะไรกันแน่, ปรากฏว่าใช้ขุดค้นหาเหรียญโบราณได้ค่ะ สุดยอดเลยค่ะ !

Scene 5

ขอให้เธอแสดงมันดาลาให้ดูค่ะ ดูเหมือนว่า มันดาลาคือแผนภูมิแสดงภพภูมิอื่นค่ะ, เป็นแผนภูมิของโลกที่เป็นระเบียบมากเลยนะคะคงอึดอัดน่าดูเลยล่ะมั้ง......

Scene 6

พูดชมเรื่องขุดเจอเหรียญโบราณไม่ทันไร คราวนี้เจอทองเลยค่ะ ! การรับรู้ของพวกหนูเองก็ต้องคอยพัฒนาให้ดีขึ้นสินะคะ ครั้งหน้าอยากให้ช่วยขุดหาข่าวให้จังเลยค่ะ !

Scene 7

อ๋า, ลายตาชะมัด... ...ประกายของทองคำมันทำให้โยวไคเป็นบ้าสินะคะ การที่ผู้รวบรวมศรัทธาแต่งกายอย่างฉูดฉาดก็เพราะต้องการให้ตาลาย อย่างนั้นสินะคะ

Level 8
Scene 1

แมวที่มีกลิ่นศพหึ่งค่ะ ดูด้วยภาพอาจจะเข้าใจยาก, แต่ขนาดโยวไคอย่างฉันเข้าไปอยู่ใกล้ยังรู้สึก ได้ถึงบรรยากาศที่ว้าวุ่นสุดๆเลยค่ะ ชิ่วชิ่ว

Scene 2

ถึงจะถ่ายภาพอีกาที่ก่อให้เกิดปรมาณูหลอมรวมมาได้ก็เถอะน้า ดันมีแต่ภาพที่ขาวโพลนเพราะย้อนแสงทั้งนั้นเลยค่ะ ต้องทำยังไงถึงจะถ่ายภาพพระอาทิตย์ได้สวยๆกันนะ ?

Scene 3

ถ้าแมวข้ามศพ คนตายจะคืนชีพ สินะคะ มาถามฉันว่าเป็นเพราะอะไร ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ แต่แหม, โยวเซย์พวกนี้ก็แค่เล่นเป็นซอมบี้เท่านั้นเองค่ะ

Scene 4

ร้อนจังเลยนะคะ, แถมยังย้อนแสงจนถ่ายรูปดีๆไม่ได้เลยค่ะ พอถามกัปปะก็ได้คำตอบมาว่า 「ถ้าย้อนแสงก็ปรับค่าการรับแสงสิ」 ร้อนอย่างนี้แล้วยังต้องคลุมผ้าอีกนี่มันก็ออกจะ... ...

Scene 5

คึกคักจอแจจังเลยนะคะ---, แถวบ้านนอกเทียบไม่ติดเลยจริงๆด้วยค่ะ ความคึกคักจอแจของศพ แปรผกผันกับจำนวนผู้มีชีวิตสินะคะ แต่แหม, ถึงจะเป็นแค่การเล่นเป็นซอมบี้ก็เถอะ

Scene 6

ยอมแพ้ให้กับการถ่ายรูปคุณโอคูวแล้วค่ะ ก็เลยคิดว่า, จะเอารูปที่ขาวโพลนไปแปะในหนังสือพิมพ์ แล้วเขียนกำกับไว้ว่า 「นี่คือ เรย์อุจิ อุทสึโฮะ」

Scene 7

ชิ่วชิ่ว เจ้าแมวมารยาทแย่นี่ ไม่มี Item ที่ใช้แล้วหลีกเลี่ยงแมวได้มั่งเลยรึไงน้า ถ้าเป็นแมวธรรมดาก็ว่าไปอย่าง, แต่แมวตัวนี้มันเป็นลางไม่ดีเนี่ยสิ

Scene 8

เจ็ดดาวเหนือ ? อ๋อ, หมายถึงมังกรฟ้าสินะคะ ถ้ามังกรฟ้าอาละวาดขึ้นมาคงไม่จบแค่ระดับนี้หรอกค่ะ ว่าแต่, ดาวดวงเล็กที่อยู่ด้านหลังของเจ็ดดาวมันคืออะไรกันแน่นะ ?

Level 9
Scene 1

พวกน่ารังเกียจที่อ่านใจได้ค่ะ ฉันเองก็คิดอะไรหลายๆอย่างอยู่ในหัว ถ้าโดนอ่านใจก็แย่สิคะ ต้องถ่ายรูปที่ใช้เขียนบทความได้โดยปิดปากเธอให้สนิท

Scene 2

โคอิชิจังก็เป็นซาโทริสินะคะ ดูเหมือนจะอ่านไม่ได้ค่ะ, แต่ว่าเป็นความจริงรึเปล่านะ ? ซาโทริที่อ่านใจไม่ได้ก็เป็นแค่ปลาซิวปลาสร้อยเท่านั้นค่ะ

Scene 3

แม้จะเพียงเล็กน้อย แต่ในส่วนลึกของจิตใจมีความทรงจำที่น่าสะพรึงกลัวอยู่ค่ะ นั่นคือ Trauma (แผลใจ) ซึ่งดูเหมือนว่าจะเป็นสิ่งที่จำกัดการกระทำต่างๆค่ะ ระเบิดออกมาเมื่อไหร่คงน่ากลัวมากเลยค่ะ

Scene 4

ดูเหมือนมนุษย์ถูกอะไรสักอย่างที่คดเคี้ยวครอบงำอยู่สินะคะ การที่มนุษย์ในหมู่บ้านมีอารมณ์รุนแรงขึ้นๆลงๆก็เป็นเพราะเจ้าสิ่งคดเคี้ยวนี่สินะคะ ว่าแต่มันอยู่ที่ไหนกันนะ ? เจ้าสิ่งคดเคี้ยวนี่

Scene 5

พอคิดจะถ่ายรูปก็โดนอ่านใจได้แล้วหนีไปเลยค่ะ เพราะแบบนี้ถึงได้ไม่ชอบซาโทริไงล่ะคะ ลองเป็นแบบนี้ก็ต้องแอบถ่ายเท่านั้นสินะคะ

Scene 6

คุณบอกว่า ทารกของมนุษย์ตอนอยู่ในครรภ์ของมารดาจะเห็นความฝัน เหรอคะ นี่ล่ะค่ะข่าวเด็ด ! เนื้อหาของความฝันล่ะคะ......สัตว์เซลล์เดียว ปลา ไดโนเสาร์......งั้นเหรอคะ

Scene 7

อืม---, รู้สึกเหมือนเคยเห็นห่ากระสุนแบบนี้ที่ไหนมาก่อนค่ะ... ... ที่ยิ่งกว่านั้นคือ, พอมีเธออยู่แล้วรู้สึกเหมือนจะนึกเรื่องที่ลืมไปแล้วขึ้นมาได้เลยค่ะ บางทีซาโทริอาจจะเอามาใช้งานได้ก็เป็นได้ค่ะ

Scene 8

ห่ากระสุนที่แหลมคมค่ะ ไม่ว่าจะเป็นส่วนลึกในจิตใจของใครก็มีลักษณะแหลมคมสินะคะ มันก็น่าจะใช่ค่ะ, ฉันเองก็แหลมคมเหมือนกัน อย่างตอนนี้ก็กำลังคิดอยู่ว่าจะบุกเข้าใส่ ถ้าไม่อาจเขียนข่าวด้วยภาพนี้ได้ค่ะ

Level 10
Scene 1

เทวดาผู้อ่อนต่อโลกค่ะ แต่เดิมเทวดาเป็นมนุษย์มาก่อนก็เลยไม่ค่อยถูกกับโยวไคเท่าไหร่ค่ะ และเพราะแบบนั้น, ก็เลยเหมาะจะตกเป็นข่าวหนังสือพิมพ์อย่างยิ่งค่ะ

Scene 2

ริวกูวโนะทสึไคที่แหวกว่ายในทะเลเมฆค่ะ มีประสาทรับรู้ที่ไวต่อลางบอกเหตุแผ่นดินไหว และคอยแจ้งแก่ทุกคนค่ะ ดูเหมือนว่าช่วงนี้จะแจ้งข่าวสภาพอากาศด้วยค่ะ ไม่ใช่แค่แผ่นดินไหวอย่างเดียว

Scene 3

ตรวจสอบเส้นทางหนีภัยให้ดีก่อนเล่นดันมาคุกันเถอะ รอให้ห่ากระสุนพุ่งมาก่อนมันจะสายเกินไปนะคะ เป็นกฎเหล็กที่ว่า 「ไม่ถอยหนี ไม่หวั่นเกรง ไม่สิ้นหวัง」 ไงล่ะคะ

Scene 4

กรอด, ถ่ายด้วยกล้องของฉันแล้วกระสุนไม่ยอมหายไปแฮะ นี่คือส่วนหนึ่งของพลังของท่านเทพมังกรสินะ กล้องของฉันเองก็ถึงเวลาที่จะต้อง Power Up แล้วสิน้า

Scene 5

เป็นวิธีใช้แก่นหินอย่างไม่มีสามัญสำนึกค่ะ แก่นหินเนี่ยมีไว้ป้องกันปลาดุกไม่ใช่เหรอ ? ไม่คิดว่ามันมีไว้ใช้ขว้างเล่น หรือลอยไว้ในอากาศแล้วใช้เป็นที่เหยียบนะ

Scene 6

จะว่าไปแล้ว ช่วงนี้ไม่เห็นปลาไทกับปลาฮิราเมะเลยนะคะ เมื่อก่อนเคยไปทะเลอยู่บ่อยๆน่ะน้า...... ถึงรสชาติอ่อนๆที่มีคาวเลือดจางๆแบบนั้นมันจะไม่ถึงใจก็เถอะ

Scene 7

จับภาพชั่วพริบตาที่สันดานของมนุษย์ไหลทะลักออกมาได้ค่ะ ! นึกว่าจะร้อนแต่ก็ไม่เลยค่ะ แต่กลับได้กลิ่นและรสชาติของมนุษย์ถ่ายทอดออกมาจากภาพถ่ายค่ะ

Scene 8

ริวกูวโนะทสึไคอาศัยอยู่ในเมฆสายฟ้า, อาจจะมีประจุไฟฟ้าตามร่างกายก็เป็นได้ค่ะ แต่ก็ห่วงเรื่องรัศมีของไฟฟ้าอยู่ค่ะ, เพราะเจอเธอทีไรเป็นต้องเปรี๊ยะเปรี๊ยะทุกที

Level 11
Scene 1

เทพเจ้าที่มาปักหลักอยู่บนภูเขาเมื่อเร็วๆนี้ค่ะ เป็นเพราะทำสนธิสัญญาสันติภาพกับสังคมเทนกุ ก็เลยเข้าไปยุ่มย่ามไม่ได้ค่ะ Scoop กำลังหลับใหลอยู่ในที่ซึ่งไม่อาจแตะต้องได้ค่ะ

Scene 2

ศาลเจ้าแห่งขุนผามีเทพเจ้าอยู่หลายองค์ค่ะ, ประกอบด้วย งู กบ และมนุษย์ อยากถ่ายภาพชั่วพริบตาที่มนุษย์กำลังจับงูที่กำลังกินกบในสักวันหนึ่งจังเลยค่ะ

Scene 3

งูที่หิวโหยค่ะ งูเนี่ยรวดเร็วเกินคาดนะคะ อย่างกับงูยามะคางาชิหรืออะไรทำนองนั้นเลย, คืนนี้ไปหาจับมาทำกับแกล้มดีมั้ยน้า---

Scene 4

หยกเนี่ยต่อให้ทุบตีก็ยังแตกยากนะคะ ถึงแม้ว่าจะไม่แข็งเท่าสินแร่ทั่วไป แต่ดูเหมือนจะมีความยืดหยุ่นสูงน่าดูเลยค่ะ กล่าวคือ เหมาะสำหรับการขว้างเล่นเป็นห่ากระสุนอย่างยิ่งนั่นเองค่ะ

Scene 5

เทพเจ้าองค์นี้บังคับให้เทนกุอย่างพวกฉันจัดงานเทศกาลแปลกๆค่ะ ทิ้งซุงยาวๆลงมาจากหน้าผา แล้วบังคับให้ผู้ที่อาศัยในหุบเขาต้องใช้ชีวิตแบบยุคถ้ำ มันสนุกตรงไหนกันนะ

Scene 6

พูดกันแค่ตรงนี้นะคะ, คานาวะ (ห่วงเหล็ก) น่ะไม่ใช่ห่วงเหล็กแบบที่เธอขว้างอยู่ค่ะ, ดูเหมือนจะมีรูปร่างเรียวยาวกว่านี้ คงซ่อนของจริงเอาไว้สินะคะ, คราวหน้าจะลองลอบเข้าไปตรวจสอบดูค่ะ

Scene 7

โอมิวาตาริ เนี่ยคือเส้นทางที่สร้างขึ้นเหนือทะเลสาบสินะคะ, ฉันรู้จักค่ะ นั่นน่ะ, เป็นเส้นทางที่พวกโยวเซย์รีบร้อนสร้างขึ้น ในคืนวันที่หนาวจัดจนผิวทะเลสาบแข็งตัวสินะคะ

Scene 8

ท่านมิชากุจิเนี่ย, เดี๋ยวก็เป็นเทพเจ้าแห่งความอุดมสมบูรณ์ เดี๋ยวก็เป็นเทพแห่งคำสาป เป็นเทพเจ้าที่ฉันไม่ค่อยเข้าใจเลยค่ะ คราวนี้เป็นเทพเจ้าแห่งสงครามเหรอคะ ? ยังมีอย่างอื่นอีกสินะคะ ?

Level 12
Scene 1

คุณแม่ชีที่สร้างวัดโยวไคขึ้นเมื่อเร็วๆนี้ค่ะ ดูเหมือนจะต่างจากศาลเจ้าตรงที่ยอมรับทั้งมนุษย์และโยวไคค่ะ, ว่าแต่การยอมรับนี่มันหมายถึงอะไรกันนะ ? ในฐานะอาหารเหรอ ?

Scene 2

ตัวนุเอะค่ะ พอมีสิ่งที่ไม่รู้ว่าคืออะไรแสดงตัวออกมา ก็จะเรียกว่าการแสดงตัวแบบนุเอะ เพราะไม่รู้ว่านุเอะคืออะไรกันแน่นั่นเองค่ะ ฉันเองก็ไม่รู้ว่ากระจกม่วงคืออะไรค่ะ, แล้วจะเอาไปเขียนบทความยังไงดีล่ะเนี่ย......

Scene 3

ตามเก็บข้อมูลการธุดงค์ของนักบวชแบบเกาะติดมาค่ะ ทั้งเรื่องที่เคยเป็นมนุษย์ ทั้งเรื่องตอนที่ถูกผนึกไว้ในโลกปิศาจ เธอเล่าให้เข้าใจได้ง่ายมากเลยค่ะ, ทำอย่างนี้เพื่อหลอกลวงมนุษย์และโยวไคสินะคะ

Scene 4

ดูเหมือนจะเกิดข่าวลือในหมู่บ้านว่าผ้าคลุมแดงคือคนประหลาดที่ทำร้ายเด็กมนุษย์ค่ะ ถ้าคนที่ทำร้ายเด็กมนุษย์เป็นโยวไคก็ไม่ใช่เรื่องแปลก, แต่ช่วงนี้มีกระแสการทำ Catch and Release อยู่เสียด้วยสินะ---

Scene 5

เห--- บอกว่าเป็นการจำแลงร่างโปรดสัตว์บนพื้นพิภพสินะคะ งั้นที่ฉันเคยเห็นการแต่งคอสเพลย์ของเทพเจ้า, โดยมหาเทพอามาเทราสึแต่งตัวเป็นพระมหาไวโรจนะ ก็เพราะเหตุผลนี้งั้นเหรอคะ ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องเกี่ยวกับวัดเท่าไหร่, ช่วยได้มากเลยล่ะค่ะ

Scene 6

คุณฮานาโกะที่เขาลือกันว่ายื่นมือออกมาจากห้องน้ำค่ะ ไม่ปักหลักอยู่ในที่สกปรกแบบนั้นน่าจะดีกว่าน้า ข่าวที่ไม่มีคุณค่าแบบนี้คงเอาไปเขียนลงหนังสือพิมพ์ของฉันไม่ได้ล่ะน้า

Scene 7

ตายล่ะ, พลังของกล้องของฉันใช้ไม่ได้ผล ! ทั้งที่เคยเป็นมนุษย์แต่ก็ใช้ได้เลยนะคะเนี่ย, เผลอเป็นไม่ได้เชียว เท่านี้ก็อ้างได้แล้วว่าเป็นการฝึกตน---, ตื่นเต้นตื่นเต้น

Scene 8

ไม่เข้าใจว่าคืออะไร แต่ห่ากระสุนแบบนุเอะร่วงโรยลงมาจากท้องฟ้าค่ะ หมายความว่านี่คือการที่ดาวเคราะห์ช่วยสนับสนุนการละเล่นงั้นเหรอ ? แบบนี้ฉันเองก็ต้องเขียนบทความที่สนุกสนานให้ได้เพื่อตอบสนองต่อสิ่งนี้สินะคะ !

Level EX
Scene 1

ตายจริง, คุณมิโกะที่คุ้นเคยกันดีจะไม่รับหนังสือพิมพ์เหรอคะ ? แน่นอนว่ากระดาษกาวแบบนั้นมันไร้ผลเมื่ออยู่ต่อหน้าฉันค่ะ ! ข่าวสารจากหนังสือพิมพ์คือสิ่งจำเป็นที่ขาดไม่ได้ในการดำรงชีวิตนะคะ ?

Scene 2

มนุษย์ผู้เป็นจอมเวทและจอมโจรซึ่งอาศัยอยู่ในป่าค่ะ เป็นมนุษย์เจ้าปัญหาที่หากปล่อยเอาไว้ก็จะลอบเข้ามาในภูเขาเป็นครั้งคราวค่ะ เตือนไปกี่ครั้งก็ไม่รู้จักฟังกันบ้างเลยนะค้า ทั้งที่อาจได้รับอันตรายถึงตายเข้าสักวันแท้ๆ

Scene 3

หนึ่งในเสาแห่งเทพแห่งขุนผาค่ะ ภูเขาเองพอมีเทพเจ้ามาอาศัยก็สงบสุขมากขึ้นเรื่อยๆจนเหมือนกับเมื่อในอดีตค่ะ วิทยาการและสถานะของเทนกุจะถูกยกขึ้นจนเทียบเท่ากับโลกภายนอกมั้ยน้า

Scene 4

ตายจริง, เขตแดนสำหรับใช้ห้ามถ่ายรูปโดยเฉพาะเนี่ยนะ, แสดงว่าเกลียดมากเลยสินะ เป็นเพราะการหาข้อมูลของเทนกุตนอื่นที่ไม่ใช่ฉันมันหยาบคายงั้นเหรอ ? คราวหน้าถ้าเจอเทนกุตนนั้นจะดุให้หนักเชียว

Scene 5

ห่ากระสุนที่เธอเชี่ยวชาญค่ะ เอ๊ะ งั้นแบบนี้ก็เขียนบทความที่น่าสนใจไม่ได้น่ะสิ อยากเห็นตอนที่เธอขโมยของอย่างมีชีวิตชีวาสมกับที่เป็นตัวเธอมากกว่าค่ะ

Scene 6

โอ๋, นี่คือพลังของเทพเจ้ากบสินะคะ เธอยังฉายเดียวไม่ได้งั้นเหรอ ? บทความต่อเนื่องเกี่ยวกับการเจริญเติบโตก็น่าสนุกดีล่ะมั้ง, ด้วยการนั่งเทียนเขียนนะ

Scene 7

เป็นแค่มนุษย์แท้ๆ แต่กลับเคลื่อนที่ในพริบตาด้วยหน้าตานิ่งเฉยซะงั้นอ่ะค่ะ ขนาดฉันเองก็ยังต้องแพ้ให้กับความเร็วระดับเคลื่อนที่ในพริบตาเลยค่ะ แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่รู้สึกตัวเลยว่าได้เคลื่อนที่ในพริบตาไปแล้ว... ...

Scene 8

ใช่แล้วใช่แล้ว, ถ้าจะเขียนบทความเกี่ยวกับเธอก็ต้องนี่แหละค่ะ 「โปรดระวังจอมฉกผู้ส่องแสง !」 กะแล้วว่าการขโมยของอย่างมีชีวิตชีวานี่ล่ะคือเสน่ห์ของเธอค่ะ

Scene 9

ตายจริง, คิดท่าสำหรับกำราบโยวไคด้วยตัวคนเดียวได้แล้วนี่คะ ? พลังภูตถูกดูดออกไปไม่ยั้งเลยค่ะ เท่านี้ก็คงความน่าเกรงขามของเทพแห่งขุนผาไว้ได้แล้วนะคะ, น่ายินดี น่ายินดี

Spoiler Level
Scene 1

แหมแหม, ถูกประกาศสงครามเสียแล้วค่ะ เอาเถอะ, เดี๋ยวทำให้หัวปั่นสักนิดก็คงกลับไปหมกตัวอยู่ในบ้านอีกรอบ ต้องสอนให้รู้จักความเข้มงวดของสังคมโลกซะบ้าง

Scene 2

ประสิทธิภาพของกล้องห่วยแตกจริงน้า กล้องเล็กจิ๋วแบบนั้นจะถูกมนุษย์ที่หมู่บ้านหัวเราะเยาะเอาได้นะคะ กัปปะเองก็ทำงานแบบขอไปทีเหลือเกินน้า

Scene 3

ตายจริง, ถ่ายภาพต่อเนื่องได้ด้วยเหรอเนี่ย กรอด, ฉันไม่ได้อิจฉานะคะ ใช้เวลาในการม้วนฟิล์มน้อยจังเลยน้า, แต่ฉันไม่ได้อิจฉาเลยนะคะ

Scene 4

สุดท้ายก็งัดเอาภาพถ่ายติดวิญญาณมาข่มขวัญวิชาถ่ายภาพของฉันเหรอคะ อุตส่าห์ตัดสินใจออกมาหาข่าวด้วยเท้าของตัวเองแล้วแท้ๆ แบบนั้นมันใช้ไม่ได้นะคะ, หรือเพราะฉันแกล้งเธอมากเกินไป ?

Scene 5

null null null

Scene 6

null null null

Scene 7

null null null

Scene 8

null null null

Scene 9

null null null

[[Category:MediaWiki:Cat missions/th]]